De cultuur van de Kirgiezen heeft steeds heel erg op de mondelinge overlevering gesteund. Vermits de nomaden lang niet konden lezen of schrijven werden verhalen mondeling doorverteld. Dit was de taak van “akyns” of troubadours. Zij trokken van gemeenschap naar gemeenschap om verhalen te vertellen.

Ook de geschiedenis van de Kirgiezen werd van generatie op generatie, mondeling doorgegeven.

'Manas' is de legende die het ontstaan; het wel en wee; het leven en de morele principes van het Kirgizische volk verhaalt. Het epos is genoemd naar de hoofdfiguur, "Manas the Generous", die als moedige strijder de Kirgizische volkeren bijeen hield. Het hoofd-idee is de vereniging van de Kirgizische volkeren in hun strijd tegen hun talrijke vijanden. Er worden veldslagen, huwelijken, paardenspelen, feesten, familietradities en dergelijke in beschreven.

Het epos, dat ons het verhaal vertelt van de held Manas, van zijn zoon Semetey en van zijn kleinzoon Seitek, is een compilatie in drie delen, van legendes, verhalen, volksgezegden etc.

Met zijn meer dan 500.000 lijnen is het epos twintig keer langer dan het beroemde griekse Oddysee.

Akyns die zich enkel toelegden op het onder de knie krijgen en citeren van dit bepaalde epos, werden Manachi genoemd. Zij konden niet lezen of schrijven maar hadden daarentegen wel een gigantisch geheugen.  Een Manachi herhaalde niet zomaar de woorden zoals die hem waren aangeleerd. Iedere persoon gaf er een eigen, persoonlijke tint aan. Ze behielden wel steeds de hoofdlijnen. Manachis beweren steeds een sein gekregen te hebben, dat hun in feite dwong om Manachi te worden.

Het epos werd pas voor de eerste keer genoteerd in het midden van de 19^de eeuw, door de Kazachse etnograaf Shoqan Ualikhanov;

1995 werd door de Kirgizische regering uitgeroepen tot 'internationaal jaar van de Manas'  en meteen werd het 1000 jarig bestaan van het epos gevierd.

In Talas is een monument gewijd aan Manas; de Manas Ordu. Je kan er zogenaamd Manas' graf vinden, uit de 14^de eeuw. Eigenlijk gaat het om het graf van Kenizek Khatum, de dochter van een regionale heerser, begraven in 1334. Elk jaar worden er ook paardenspelen georganiseerd.

Talas is trouwens ook de plaats waar in 751 gevechten plaats vonden tussen de Chinese en Arabische milities. De Arabieren wonnen met als gevolg de invoering van Islam in de regio.