Leven in een yurt
|
De traditionele woning van de Kirgiezen is de yurt. Deze tent bestaat uit een geraamte van hout en een vilten bekleding. De soorten vilt verschillen in grote mate, een yurt gemaakt van witte vilt, duidt op enige welstand, terwijl de donkere bruine yurt meestal toebehoort aan mensen met minder middelen. De binnenkant van de joert is bekleed met tapijten, pelsen, etc. Bovenaan de yurt kan men steeds een opening maken om de rook naar buiten, of om de zon naar binnen te laten. Het houten geraamte van de yurt heeft een bepaald motief: de tunduk. Dit motief kan je terugvinden op de kirgizische vlag. |
 |
 |
De yurt is als woning voor een uitgebreide familie vrij klein. Om dit samenleven zo goed mogelijk te laten verlopen zijn er enkele regels waar men zich aan moet houden. Zo is het rechtergedeelte van de yurt de kant van de vrouwen. Daar staat de stoof, waarop wordt gekookt en die de yurt warm houdt in de winter. Het linkergedeelte is voorbehouden aan de mannen. Ze hangen er hun klederen, herders- en jachtuitrusting. Recht tegenover de ingang van de joert staat meestal een kist en daarnaast bevinden zich dekens en tapijten. Deze worden ‘s nachts uitgespreid op de vloer die bestaat uit shyrdaks, traditionele Kirgizische tapijten. |
De plaats in het midden van de yurt, recht tegenover de ingang wordt steeds voorbehouden voor de meest belangrijke persoon in het gezelschap. Vaak is dat de gast. Het is echter niet aangewezen om als gast deze plaats automatisch in te nemen. Wacht tot deze je wordt toegewezen, en je zal meer respect krijgen. Iedereen slaapt in principe in dezelfde ruimte. Veel privacy is er dus niet, hoewel er voor pasgetrouwden soms een gordijn wordt gespannen.
In principe kunnen twee mensen binnen de drie uur een yurt opzetten, zonder een hamer of nagel te gebruiken.