Islam

Kirgiezen zijn een van de laatsten van de regio die zich bekeerd hebben tot de Islam. Terwijl Boekhara in de 10de eeuw al een centrum was van de Islam, bekeerden de Kirgiezen zich pas in de 16^de eeuw, onder invloed van Het Khanaat van Kokand.

Tot op heden houden zij zich dan ook veel minder strikt aan de regels dan hun  sedentaire buren, de Oezbeken. Daar dragen vrouwen een hoofddoek, doet iedereen mee aan de ramadan, bidt men 5 keer per dag en gaat men regelmatig naar de moskee.

In Kirgizië zien we dit veel minder, hoewel er een verschil is tussen het Noorden en Zuiden van het land. In het Noorden hebben de Russen meer impact gehad en neemt men het geloof iets losser. De Zuiderlijke Kirgiezen leunen meer aan bij de Oezbeken en zijn bijgevolg iets religieuzer.

Tijdens het communisme moest de godsdienstbeleving grotendeels geheim blijven.

Na de val van het communisme leeft de Islam terug op en komen de mensen terug dichter bij hun geloof, als een soort van houvast. Er is echter, in tegenstelling tot de vrees van sommigen, geen groot gevaar voor extremisme.

De komst van de Islam kon het shamanisme niet volledig verdrijven en tot op heden leven sommige shamanistische gebruiken nog steeds verder, naast de nieuwe.

Een voorbeeld hiervan is de manier van begraven. Het begraven op zich is een islamitisch gebruik, maar het feit dat ze langs de kant van de weg worden begraven stamt uit nomadische gewoontes.

De idee is dat iemand eindelijk rust heeft en nu kan toezien hoe het leven aan zich voorbij trekt in plaats van zèlf rond te trekken. Ook in de geneeskunde, wordt vaak naast de dokter toch nog een traditionele shamaan geraadpleegd.