| Paarden hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de Kirgizische samenleving. Vroeger waren de Kirgiezen afhankelijk van hun paarden voor zowel voeding, als drank, als transport. Paarden voorzien de gezinnen van vlees. De gefermenteerde merriemelk wordt aanzien als een gezond drankje met genezende eigenschappen. Hippocrates zou erover gezegd hebben dat het een drank is van “lange levensduur, vreugde en mentaal evenwicht”. Bovendien rijden mannen, vrouwen en kinderen te paard alsof ze nooit anders gedaan hebben. Een gezegde luidt dat als Kirgiezen één dag leven, ze daarvan een halve dag te paard zitten. |
 |
"Paarden zijn de vleugels van de helden" |
|
Een paard in Kirgizië, wordt dus altijd met een zekere respect behandeld. Oudere mensen noemen hun kleinkinderen bijvoorbeeld ook veulens, als teken van genegenheid. In alle legendes en verhalen over vroeger kan je de belangrijke rol van het paard terugvinden. De strijders van Manas (klik hier voor meer inlichtingen) waren niets zonder hun paarden. Manas werd altijd bijgestaan door zijn ros Akkula. Zijn paard zou hem zogezegd gewaarschuwd hebben niet ten strijde te trekken, de dag dat hij ten onder ging. Kirgiziche paarden zijn klein, robuust en behendig, ze zijn ideaal om zich mee te verplaatsen in de bergen. |